Sosyal Sorumluyum

Anne Direksiyonda

Aktif olarak otomobil kullanmaya 2007’de başladım. 2011’den beri de her gün trafikteyim maalesef. Otomobil kullandığım süre boyunca iki araç arasına park edip edemeyeceğimi merakla seyreden hanzolara, rampada durduğumda kaydırmadan kalkıp kalkamayacağım üzerine iddiaya giren densizlere kendimi ispatlamak, sağdan soldan sıkıştırarak geçmeye çalışan canavarlarla savaşmak, sırf kadın olduğum için taciz eden pisliklerden uzak durmaya çalışmak zorunda kaldım. Bunlar yaşanırken bana yapıştırılan yaftaların edilen küfürlerin çetelesini tutsam, sayfalar dolar eminim.

Otomobil kullanan bir anne olmak durumu değiştirmiyor. İstediğiniz kadar arabanın arkasına bebek var, canım var, ciğerim var yazın; arkadaki araç bunun gerçek anlamını bilmeden aynı tavırla devam ediyor. Yakın takibe, yeşil ışık yandığı saniye kornaya basmaya, en sağ şeritte olsanız bile daha hızlı gidin diye selektörle gözünüzü oymaya, sinyal bile vermeden aniden önünüze kırmaya ve şu anda aklıma gelmeyen bir sürü saçmalığa devam ediyor.

Çocuk olan bir arabada neler yaşanır fikirleri var mı acaba. Araba kullanmak kadın ya da erkek herkes için dikkat gerektiriyor zaten bir de arabada çocuk varsa dikkat iki katı olmak zorunda. Direksiyondaki anne; önüne atlayan bir yaya, ara sokaktan yol benim edasıyla fırlayan bir başka araç ya da makas atarak son sürat gelen bir serseri olup olmadığını kollarken diğer taraftan bebeğiyle/çocuğuyla uğraşmak zorunda. Mesela bebeğin emziği düştüğü, kakasını yaptığı, acıktığı için ağlamaktan kıpkırmızı olmuş olabilir. Annenin gözü yolda, tek eli direksiyonda, diğer eli arka koltukta ya da yerde emziği arar bulur, acıktıysa önceden hazırladığı biberonu vermeye çalışır vs. Bebeklikten çıkıp çocukluğa geçersek, en sevdiği oyuncağı yere düşürdüğü için arızaya bağlamış, “bebekler annelerinin karnına nasıl girer” konulu sohbeti arabada açmaya karar vermiş ve milyon tane soru soruyor olabilir, eve gitmeyelim parka gidelim diye tutturmuş, çalan şarkıyı beğenmemiş ve torpidoda duran bir cd’deki şarkıyı istediği için ağlamaya başlamış, arabada sıkılmış, vs. bir sürü şey olabilir.

Bir süre önce direksiyondaki anneye daha saygılı olunmasını amaçlayan yeni bir proje doğdu: Anne Direksiyonda. Projenin fikir annesi de blog dünyasının arkadaşlarım arasına kattığı Berna Kasapoğlu Serdarlı. Berna üç çocuk annesi, aynı zamanda çeşitli videoların paylaşıldığı Ailemizle TV’nin kurucusu bir vlogger (video-blogger). Hem yurt dışında hem de Türkiye’de araba kullanmış ve farkı gözlemlemiş bir anne olarak çektiği videolarla, direksiyondaki annelerin yaşadıkları hakkında toplumu bilinçlendirmek üzere yola çıkmış. “Anne Direksiyonda” projesi ile tüm sürücülerin direksiyondaki anneler konusunda farkındalığını arttırmayı hedefliyor. Toplumumuzda anneye duyulan saygıdan yola çıkılarak, uzun vadede kadın sürücülere karşı bakışın da değişeceğini düşünüyor Berna. İnşallah haklıdır. Her şey çocuklarımızın bizim yaşadığımız sorunları yaşamaması için.

Berna’nın bu projeyi özetlediği çok güzel bir cümlesi var: “Anne sürücü acemi sürücü değildir. Tam aksine, araçta bebeğin dikkat dağıtan tüm hareketlerine rağmen dikkatini toplamayı başarabilen bilinçli sürücüdür.”

Berna Kasapoğlu Serdarlı’nın annelik ve televizyonculuk deneyimini birleştirip hazırladığı Türkiye’nin ilk aile ekranı www.ailemizle.tv’de anne direksiyonda projesi kapsamında toplumu bilinçlendirmeye yönelik videolar yer alacak. Anne Direksiyonda’yı Facebook ve Twitter hesaplarından ve AilemizleTV üzerinden takip edebilirsiniz.

Berna’nın bu güzel projesine destek olan Ziebart’ı da ayrıca tebrik ediyorum.

Bu arada çocukla araba kullanırken karşılaştığınız sorunları yorumlara yazarak paylaşırsanız sevinirim.

Yolunuz hep açık olsun…

anne direksiyonda brosur-1-2

Yorum Bırak